Νάρδος....Nardostachys jatamansi

 

Βιβλιογραφικές πληροφορίες

            Ο ναρδοστάχυς (λέγεται επίσης «νάρδος») είναι ένα εύθραυστο αρωματικό βότανο, που αναπτύσσεται σε ύψος του ενός μέτρου, με μεγάλα λογχοειδή φύλλα, μικρά πρασινωπά λουλούδια και ευωδιαστό ρίζωμα-ρίζα. Το ρίζωμα, σκεπασμένο από μια τούφα από μαλακά, λυγερά, ανοιχτο-καφέ ριζίδια, παράγει το αιθέριο έλαιο του φυτού. Μέλος της οικογένειας της Βαλεριάνας, το βότανο έχει παρόμοιο άρωμα και δράση με την Ινδική βαλεριάνα (Valeriana wallachii).

            Ο νάρδος είναι ένα από τα αρχαιότερα αρωματικά, θεωρούμενο πολύτιμο στους πρώιμους πολιτισμούς των Αιγυπτίων, Εβραίων, και Ινδών, για τελετουργικούς και για φαρμακευτικούς σκοπούς. Αναφερόμενος στο  Άσμα του Σολομώντος, ο νάρδος εμφανίζεται επίσης στο Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιον. Εδώ, το έλαιο χρησιμοποιείται από τη Μαρία Μαγδαληνή για να αλείψει τον Ιησού πριν από το Μυστικό Δείπνο : « η ουν Μαρία, λαβούσα λίτραν μύρρου νάρδου πιστικής πολυτίμου, ήλειψε τους πόδας του Ιησού και εξέμαξε ταις θριξίν αυτής τους πόδας αυτού, η δε οικία επληρώθη εκ της οσμής του μύρρου». Σαν το λιβάνι και το μύρρο, ο συσχετισμός του βότανου με τον Ιησού τονίζει περισσότερο τη παμπάλαιη μυστική σημασία του.

            Οι γυναίκες αρωματοποιοί της Αρχαίας Ελλάδας και οι unguentarii της Ρώμης έκαναν χρήση του νάρδου στη Παρασκευή του nardinum, ενός από τα πιο φημισμένα αρωματικά έλαια. Σε κείμενό του του 1ου αιώνα Επί των Θεραπευτικών Ουσιών, ο Διοσκουρίδης διατύπωσε τη κλασσική άποψη για το νάρδο σαν φαρμακευτικό που έχει «θερμαντική, ξηραντική και διουρητική ικανότητα», χρήσιμο για ναυτία, τυμπανισμό, αυχενίτιδα, και επιπεφυκίτιδα. Το 1652, ο Nicholas Culpeper πρόσθεσε ότι  «ανακουφίζει τον εγκέφαλο» και βοηθάει «πάθη και ζάλες της καρδιάς».

            Στη σύγχρονη αρωματοθεραπεία χρησιμοποιείται κυρίως για τη ρυθμιστική του ενέργεια πάνω στο νευρικό σύστημα και τη καρδιά. Σύμφωνα με την Ανατολική ιατρική, το αιθέριο έλαιο του νάρδου ηρεμεί την Καρδιά, σταθεροποιεί το Νου (Shen)  και καταπραϋνει τα συναισθήματα. Σαν τη βαλεριάνα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για νευρική υπερένταση, άγχος, και αϋπνία, και για ταχυκαρδία και αρρυθμία. Ρυθμίζοντας την ροή της Qi του Ήπατος  και της ενέργειας-Qi ο νάρδος ενδείκνυται για ναυτία, δυσκοιλιότητα, και κολικό του εντέρου, καθώς  επίσης για αιμορροϊδες και κιρσούς, και για ανεπάρκεια των ωοθηκών και αναιμία. Τροφοδοτεί και καταπραϋνει το δέρμα, και ωφελεί καταστάσεις όπως δερματίτιδα και ψωρίαση.

            Εκτιμώμενο σαν ιερό χρίσμα, ο νάρδος χρησιμοποιήθηκε σαν καθαγιασμένο έλαιο για μονάρχες και ανώτερους μύστες. Σχετίζεται με κείνο το αιώνιο μέρος του εαυτού μας που υπάρχει πέραν από την διακύμανση της αυταπάτης και της δυστυχίας.

            Το αιθέριο έλαιο του νάρδου ενδείκνυται επομένως για τον τύπο του ατόμου που, ψάχνοντας για πνευματική ασφάλεια, αγωνίζεται μάταια για να βρει το σταθερό έδαφος της πίστης. Συναισθηματικά τραύματα, επίμονες αγωνίες, και δύσκολες εγκόσμιες περιστάσεις μπορούν όλα να σταθούν εμπόδιο. Τρέφοντας την ελπίδα της καρδιάς και της ψυχής, ο νάρδος μας επιτρέπει να «παραδοθούμε», και μέσω της γαλήνης του και της γήινης ταπεινότητας, μεταφέρει τη δύναμη της αφοσίωσης στο μονοπάτι που επιλέγει ο καθένας μας.