Θυμάρι...Thymus vulgaris

 

Βιβλιογραφικές πληροφορίες

            Υπάρχουν περισσότερες από 300 διαφορετικές ποικιλίες θυμαριού, που περιλαμβάνουν το κοινό θυμάρι (Thymus vulgaris), και το άγριο ή έρπον (Thymus serpyllum). Πιστεύεται ότι το θυμάρι χρησιμοποιήθηκε από τους Αρχαίους Σουμέριους  πριν 3.500 χρόνια περίπου, και πιθανότατα καίγονταν σαν αρωματικό θυμίαμα. Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι το έλεγαν  tham, και το χρησιμοποιούσαν στη διαδικασία βαλσαμώματος, ενώ οι Έλληνες το χρησιμοποιούσαν στη μαγειρική. Το χρησιμοποιούσαν επίσης για να απολυμαίνουν τον αέρα και για να προλαβαίνουν  έτσι την εξάπλωση μεταδοτικών ασθενειών.

            Το θυμάρι είναι ένα από τα περισσότερο ενεργειακά καυτά  και δυναμωτικά αιθέρια έλαια, ταξινομημένο από το βοτανολόγο John Gerard το 1597 σαν «καυτερό και ξηρό στον τρίτο (ή δυνατότερο) βαθμό». Είναι ισχυρό τονωτικό της ενέργειας yang του σώματος, ενισχύοντας τις λειτουργίες των Πνευμόνων, της Καρδιάς, των Νεφρών, και του νευρικού συστήματος. Έντονα αντιβακτηριακό, το αιθέριο έλαιο ενδείκνυται για μια ευρεία γκάμα λοιμώξεων.

            Σαν τονωτικό του αναπνευστικού, αντισηπτικό, και αποχρεμπτικό, το αιθέριο έλαιο του κοινού θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οποιαδήποτε κρύα κατάσταση που συνεπάγεται αδυναμία, συμφόρηση ή/και λοίμωξη των Πνευμόνων. Είναι ευεργετικό για χρόνια κόπωση, ρηχή αναπνοή, καταρροϊκούς βήχες και βρογχίτιδα, ειδικά όταν υπάρχει άφθονη, διαυγής ή άσπρη καταρροή. Ανακουφίζει επίσης το κρυολόγημα και τη γρίπη που έχουν σαν συμπτώματα ρίγη και μυϊκούς πόνους.

            Σαν το αιθέριο έλαιο του δεντρολίβανου, το θυμάρι τονώνει την ενέργεια yangτης Καρδιάς, ενισχύοντας τους παλμούς και βελτιώνοντας την κυκλοφορία. Ενδείκνυται επίσης για αναιμία και τριχόπτωση, επειδή είναι διεγερτικό των τριχοειδών αγγείων. Η χρήση του θυμαριού ανακουφίζει επίσης τους ρευματικούς πόνους και την αρθρίτιδα, κυρίως όταν χαρακτηρίζονται από σταθερό πόνο από σπασμούς ή κράμπες.

            Διεγερτικό του πεπτικού και ανακουφιστικό κατά των  εντερικών ζυμώσεων, το αιθέριο έλαιο του θυμαριού ανοίγει την όρεξη, ανακουφίζει το κοιλιακό φούσκωμα και τη συσσώρευση αερίων στο στομάχι. Λόγω της ισχυρής αντιβακτηριακής, αντιμυκητικής δράσης του, μπορεί επίσης να βοηθήσει στην πρόληψη εντερικής σήψης, της γαστροεντερίτιδας, και μυκητίασης.  Οι αντιμολυσματικές του ιδιότητες το κάνουν χρήσιμο για λοιμώξεις του ουρογεννητικού, λ.χ. κυστίτιδα.

            Η φήμη του θυμαριού ότι "ξαναζωντανεύει το πνεύμα" ανάγεται στους κλασικούς χρόνους, και συνεχίζει να ισχύει και σήμερα. Παραδοσιακό φάρμακο για μελαγχολία- η ικανότητα του αιθερίου ελαίου να «ανοίγει το στήθος» και να αναζωογονεί τη Σωματική Ψυχή (P’o) ωφελεί καταστάσεις κατάθλιψης που χαρακτηρίζονται από απόσυρση , απαισιοδοξία, και αυτο-αμφισβήτηση. Την εξίσου παμπάλαια φήμη του βότανου για ενστάλαξη θάρρους και ανδρείας αντανακλά η ενέργειά του πάνω στο Στοιχείο του Νερού και τη Θέληση (Zhi). Από αυτή την πλευρά, το αιθέριο έλαιο του θυμαριού μπορεί να χρησιμοποιηθεί για έλλειψη αυτοπεποίθησης, απάθεια, και φόβο. Αποκαθιστώντας το ηθικό σε βαθύτατα επίπεδα, το θυμάρι μας εμποτίζει με πνευματική σθεναρότητα και σωματικό σφρίγος.