Δάφνη....Laurus nobilis            

 

Βιβλιογραφικές πληροφορίες

        Αντι-μολυσματικό, αντισηπτικό, διουρητικό, αντιρρευματικό. Για γρίπη, αμυγδαλίτιδα, αδύνατα και λιπαρά μαλλιά, μώλωπες, κιρσούς, κυτταρίτιδα, δυσμηνόρροια, κατακράτηση υγρών. Φυτό του Απόλλωνα, ενισχύει την έμπνευση, την ενόραση και τον δημιουργικό οραματισμό.

 

        Ιθαγενής στη Μεσόγειο, η δάφνη του Απόλλωνα ή βάγια φύεται σε ολόκληρο το κόσμο, και καλλιεργείται σε κήπους σαν διακοσμητικό φυτό, σε γλάστρες ή σε παρτέρια. Σύμβολο θριάμβου και άθλου και στους Έλληνες και τους Λατίνους, στεφάνια από τα φύλλα της φορέθηκαν από νικηφόρους στρατηγούς, αυτοκράτορες, και ποιητές. Στους χρόνους του Μεσαίωνα, σπουδαστές και απόφοιτοι στεφανώνονταν με δάφνινα στεφάνια, ή bacca laurea - από τα οποία προήλθε το Γαλλικό baccalaureat.

            Η δάφνη ήταν αφιερωμένη στον Απόλλωνα, τον θεό του φωτός, της ποίησης και της προφητείας. Ο Απόλλωνας, σύμφωνα με τον αρχαίο μύθο, θέσπισε το δάφνινο στεφάνι σαν σύμβολο επιτυχίας στις τέχνες. Αυτό το έκανε όταν η νύμφη των βουνών Δάφνη μεταμορφώθηκε σε δαφνόδεντρο, για να αποφύγει την ερωτική καταδίωξη του θεού.

            Στους Δελφούς, το χώρο του μαντείου του Απόλλωνα, η δάφνη ήταν ένα από τα Παραισθησιακά Βότανα που καίγονταν από την Πυθία σαν μέρος της προφητικής της ιεροτελεστίας. Πιστεύοντας ότι παρείχε τη δύναμη της προφητείας, οι Αρχαίοι Έλληνες έβαζαν τα φύλλα της δάφνης κάτω από το μαξιλάρι για να διεγείρουν προφητικά όνειρα. Τη θεωρούσαν επίσης Βότανο Προστασίας - κατά του κεραυνού, του πονηρού, και της ασθένειας. Αυτός ο συσχετισμός συνεχίστηκε πολύ μέσα στον Μεσαίωνα, όταν έγινε παραδοσιακή πρακτική να φυτεύουν δαφνόδεντρα δίπλα στην πόρτα εισόδου του σπιτιού.

            Οι φαρμακευτικές ιδιότητες της δάφνης αναγνωρίστηκαν από τους αρχαίους χρόνους. Ο διάσημος Έλληνας γιατρός Γαληνός, το 165 μ.Χ., τη σύστηνε σαν διουρητικό και διεγερτικό του ήπατος, κατατάσσοντας τον καρπό και τα φύλλα του δέντρου σαν καυτά  και ξηρά. Έγχυμα των μουσκεμένων, λυωμένων καρπών έγινε παραδοσιακό φάρμακο για ρευματισμούς και οιδήματα (κατακράτηση υγρών).

            Το αιθέριο έλαιο της δάφνης παράγεται από τα φύλλα και τα κλαδιά, και χαρακτηρίζεται θεραπευτικά από αντισπασμωδικές, ανακουφιστικές κατά των εντερικών ζυμώσεων, και αποχρεμπτικές ιδιότητες. Ενεργειακά, οι κύριες δράσεις του είναι να κυκλοφορεί και να ρυθμίζει την ενέργεια- Qi και να καθαρίζει το κρύο φλέγμα.

            Όσον αφορά τη δράση της πάνω στο πεπτικό σύστημα, η δάφνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με αιθέρια έλαια πορτοκαλιού, μαντζουράνας, και κορίανδρου για κοιλιακό πρήξιμο, αργή πέψη, κολικούς, και συσσώρευση αερίων. Σαν  πνευμονικό αντισηπτικό και αποχρεμπτικό, το αιθέριο έλαιο δάφνης ανακουφίζει καταρροϊκά κρυολογήματα και χρόνια βρογχίτιδα - συνδυαζόμενο, για παράδειγμα, με ευκάλυπτο και πεύκο. Η διουρητική και κινητική της Qi ιδιότητα του αιθερίου ελαίου της δάφνης το κάνουν επίσης υποβοηθητικό σε περιπτώσεις οστεοαρθρίτιδας και ρευματισμών, κυρίως κρύας,  σπαστικής φύσης.

            Η επίδραση της δάφνης  σε ψυχοθεραπευτικό επίπεδο οφείλεται στη νευροτονωτική δράση της και την ικανότητά της να ανεβάζει το Νου (Shen). Σαν το δενδρολίβανο, η δάφνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ελλιπή συγκέντρωση, έλλειψη μνήμης, και χρόνια νευρική ατονία. Ιδιαίτερα ενδείκνυται για άτομα ευαίσθητα στο κρύο, και μπλοκαρισμένα άτομα που υστερούν σε ενέργεια και εμπιστοσύνη. Ταιριάζει σε άτομα με χαμηλή αυτοεκτίμηση, που τους κάνει να αμφισβητούν τις ικανότητές τους, διανοητικές και άλλες. Αυτή ακριβώς η αυτο -αμφισβήτηση - αυτός ο αυτοεπιβαλλόμενος περιορισμός - τους κάνει να περιορίζουν την ικανότητά τους για διαισθητική σκέψη.

            Το αιθέριο έλαιο της δάφνης βοηθά διεγείροντας τον λογικό και τον «ανώτερο νού», και ανανεώνει την πεποίθησή μας στις απεριόριστες δυνατότητές μας. Αυτό το κάνει κυρίως μέσω της αφύπνισης του Στοιχείου της Φωτιάς, με το φρέσκο και πικάντικο άρωμά του που ανυψώνει το Πνεύμα και ζωογονεί τη διορατικότητά μας.